Τα παιδιά που Έβλεπαν τα Τρένα να Περνούν. Η επιστροφή.

Πρωτοδιάβασα σε παιδική ηλικία το κλασικό μυθιστόρημα «Τα παιδιά που έβλεπαν τα τρένα να περνούν» και το ξαναδιάβασα μαζί με τις κόρες μου πριν από δυο χρόνια. Οπότε καταλαβαίνετε τον ενθουσιασμό μου όταν έμαθα ότι μια συγγραφέας θέλησε να γράψει τη συνέχεια ενός τόσο δημοφιλούς βιβλίου. «Τα παιδιά που έβλεπαν τα τρένα να περνούν. Η επιστροφή» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. Αν πάντα φοβάμαι μήπως απογοητευτώ από ένα sequel (είτε σε ταινία, είτε σε βιβλίο, είτε σε τηλεοπτική σειρά), αυτό είναι άκρως επιτυχημένο.

Το διαβάσαμε ως read aloud μέσα σε 12 ημέρες (περίπου δυο κεφάλαια την ημέρα). Αν και απευθύνεται σε παιδιά από 9 ετών και άνω, η «φωναχτή» ανάγνωση από εμένα, το βράδυ πριν κοιμηθούν, ήταν εξίσου διασκεδαστική και για τη μικρότερη κόρη μου ετών 7. Το βιβλίο είναι γραμμένο με έξυπνο τρόπο και είναι οφθαλμοφανές πόσο λάτρευε και η ίδια τη Lou Kuenzler το πρωτότυπο βιβλίο της Nesbit.

Η υπόθεση αφορά μια νέα κοπέλα, τη δωδεκάχρονη Έντιθ, η οποία είναι κόρη της Φίλις, από την παρέα των παιδιών του πρώτου βιβλίου. Διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου, όταν η Έντιθ αναγκάζεται να φύγει από το Λονδίνο και να ζήσει με τη θεία της Ρομπέρτα (άλλο ένα παιδί που μεγάλωσε από την αρχική ιστορία), στις Τρεις Καμινάδες. Στη διαδρομή μέχρι το Yorkshire, η Έντιθ γνωρίζει άλλα δυο παιδιά, την Γκρέτα και τον Γκας, που θα φιλοξενηθούν επίσης από τη θεία Ρομπέρτα. Τα παιδιά θα ζήσουν πολλές περιπέτειες, αλλά σκοτεινά μυστικά κρύβονται μέσα στο χωριό.

Όπως είπα προηγουμένως, η συγγραφή της συνέχειας σε ένα κλασικό βιβλίο είναι μια πραγματική πρόκληση – αν είναι πολύ κοντά στο πρωτότυπο θα μπορούσε να κατηγορηθεί για αντιγραφή, αν είναι πολύ διαφορετική από την αρχική ιστορία, οι χαρακτήρες εξαφανίζονται. Στο «Τα παιδιά που έβλεπαν τα τρένα να περνούν. Η επιστροφή», η Lou Kuenzler επιτυγχάνει αυτή τη λεπτή ισορροπία με έξοχο τρόπο, δημιουργώντας μια ιστορία που διατηρεί το πνεύμα της περιπέτειας και της οικογένειας θαλπωρής του πρωτότυπου, δίνοντας ταυτόχρονα μια δική του νέα πνοή.

Φυσικά και δεν είναι απαραίτητο να έχει διαβάσει κανείς το πρωτότυπο για να απολαύσει το «Τα παιδιά που έβλεπαν τα τρένα να περνούν. Η επιστροφή». Όπως ξεκινά και το πρώτο κεφάλαιο:

«Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Παιδιά που Έβλεπαν τα Τρένα να Περνούν δεν υπήρχαν».

Μπορείτε να βρείτε το βιβλίο εδώ και εδώ.

Ευχαριστώ τις εκδόσεις Διόπτρα για την παραχώρηση του βιβλίου.

Το άρθρο μπορεί να περιέχει affiliate links: εάν αγοράσεις οτιδήποτε με αυτούς τους εξωτερικούς συνδέσμους, θα λάβω μια μικρή προμήθεια, χωρίς να επηρεάσει το κόστος για εσένα, κάτι που με βοηθήσει στην συντήρηση της σελίδας. 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: